Touw bindt en boeit

 In mijn vorige blog sprak ik over verbindingen. Dat touw als het uit de knoop is mensen kan verbinden.  Interessant (boeiend) dat gezien de leuke reacties touw duidelijk beeldend werkt en blijkt te BOEIEN. Want touw kan interesse wekken, maar ook boeien (lees ketenen, vastbinden). 

boeien (ww):

aan banden leggen aan ketting handen binden in de boeien slaan ketenen knevelen paternosteren vastbinden vastketenen vastmaken

boeien (ww)

aanspreken bekoren betoveren fascineren in beslag nemen interesseren kluisteren meeslepen

Ik werk met mensen die in het huidige schoolsysteem minder taakgericht zijn en moeite hebben met richten en vasthouden van aandacht (zoals bij ADHD, ADD, autisme). Ik merk dat we als samenleving deze mensen lang aan een touwtje wilden leggen (lees struktuur willen geven) volgens de eerste definitie van BOEIEN. 

We wilden ze in een systeem passen en we noemden dat aanpassing. De mensen, die daar niet aan voldeden hadden een aanpassingsstoornis. En dat werden steeds meer mensen. Want omdat er steeds minder banen waren moesten steeds meer mensen dingen doen die niet bij ze pasten, werden ze uit het systeem gezet en zelfs van fraude en andere zaken beticht door een controlerend systeem. 

Ik verklaar het uitsluiten en diskwalificeren van groepen maar als zogenaamde valkuilen bij de kernkwaliteiten van bestuurders die wilden veranderen en de verantwoordelijkheid op zich namen in een tijd van veel belangrijke onderwerpen, terwijl het systeem waarmee je het moet doen nog op de oude manier van controleren en procedures is ingericht. 

Maar ik heb vertrouwen. Ik zie een samenleving die op weg is naar SAMEN en oplossingsgerichtheid. 

In een artikel in Vrij Nederland werd een oproep gedaan aan mensen mee te doen aan de verandering van het systeem en je waarden te laten overheersen. Mooi artikel, maar uiteraard ook veel stof tot nadenken. Want marktwerking blijft en niet iedereen heeft dezelfde waarden. 

http://www.vn.nl/Archief/Economie/Artikel-Economie/Het-was-niet-mijn-schuld-het-was-het-systeem.

Het is duidelijk: je hebt mensen nodig met ideeen, met lef, die minder aangepast zijn, die grenzen durven verleggen. Die vanzelfsprekendheden ter discussie durven stellen. Die van daaruit in oplossingen denken om kwaliteit van de samenleving te verbeteren.

Daarnaast heb je mensen nodig, die echt waarnemen en intuitief zijn, die gericht zijn op duurzaamheid en spirituele waarden en de aandacht daarop richten. Voor wie taal niet de weg is, die communiceren via beeld, natuur, doen. Die een introvert leven leiden.

Tenslotte mensen die echt dingen kunnen maken. Die een idee kunnen vormgeven, ook met nieuwe technologie, de nerds.

En juist deze 3 groepen mensen zijn lange tijd niet gehonoreerd, nauwelijks erkend, soms zelfs met pilletjes of dwangmiddelen in het systeem gedrukt. Maar deze mensen horen in het systeem, sterker nog: deze mensen hebben we nodig om vorm te geven aan de kantelende visie van de maatschappij, om creativiteit te brengen, om waarden over te brengen en om te zien en signaleren!

Hoe krijgen we deze mensen in het systeem als deze mensen het systeem niet boeiend vinden. Als ze het systeem op verkeerde waarden gericht vinden. Als ze in een ander systeem denken en leven met een andere taal en netwerken, verbindingen, dialoog en technologie.

Soms doet het oude systeem pogingen nieuwe waarden in te voeren, maar wordt dit gedaan door mensen die in oude waarden denken: in projecten, in controleren en evalueren, in weten wat mensen moeten leren om in het oude systeem te passen. In mensen die 'de macht hebben en de taal spreken' tegenover 'mensen in de klei'. 

Maar is het oude systeem bereid vragen te stellen aan mensen die nu niet in het systeem zitten, maar wel antwoorden hebben, want precies weten waarom ze niet meededen (werkelozen, mensen met psychische problemen, ondernemers, hoogbegaafden, kunstenaars, nerds) zonder dat deze de aangepaste skills laten zien die het systeem vraagt. Is het systeem bereid de eigen wijze van communiceren los te laten en aan te sluiten bij mensen die een andere manier hebben? Is het systeem bereid de eigen controle los te laten en zich over te geven aan wat er dan gaat komen en zelf te ervaren hoe het is om geen bodem meer onder de grond te voelen. Is het systeem bereid een andere 'norm' te gaan hanteren, waarbij individu en verbindingen de norm is, in de basis gelijk voor ALLE individuen. 

Ik kan me voorstellen dat we dan een nieuw solidair systeem op kunnen gaan bouwen, omdat we elkaar echt allemaal nodig hebben in de SAMENleving

We krijgen de groepen alleen bij elkaar met activiteiten waarmee we mensen ook echt weten te BOEIEN volgens de 2e definitie. Dat we aansluiten bij de interesse. En om daar achter te komen hebben we echte dialoog nodig. Een dialoog die gaat over wat iemand leuk vindt, wat iemand kan, waarom iemand iets doet, waar deze trots en blij van wordt. De vraag is waar en hoe deze dialoog plaatsvindt en welke taal we daarvoor gebruiken.

Zo ben ik heel trots dat ik 1 van de kinderen waar ik mee werk bereid heb gevonden mee te denken in de ontwikkeling van een game. Want zoals ze zelf aangaf: ik weet wat saai is en wat mensen, zoals ik boeit. Bovendien weet ze er echt heel veel van af. Dat heb ik wel gemerkt in de therapie, die ze helaas moet doen, omdat concentratie op schoolwerk echt heel moeilijk is. Om later iets te gaan doen met haar talent is leren (en dus struktuur en eisen en taken en resultaten) wel belangrijk. Daar zijn we het over eens. Maar het doet echt gewoon pijn aan haar hersenen.

De academie van Brainfact brengt boekenkennis en ervaringskennis over brein en gedrag samen en ontwikkelt met deze verbindingen nieuwe kennis en ervaring

Van interesse en talent naar toepassing in co-creatie.